Het masker

25 Feb 2020

's ochtends als ik wakker word,

zet ik eerst mijn masker op.

zonder dat verdriet voor even,

vertrek ik met mijn hoofd opgeheven.

 

met masker ben ik een ander,

zoals ik graag wil zijn als ik uit het dal kruip,

en wegsluip van wie ik ben,

maar tegelijkertijd niet wil zijn.

 

achter mijn masker zit verdriet,

niemand die het ziet,

verstopt onder een tweede huid,

zitten tranen die ik niet uit.

 

een aantal hebben mij geholpen m'n masker af te doen,

met dat ik het verleden niet kan vergeten,

maar wel achter me kan laten -

dus verder moet gaan met m'n leven.

 

ik weet dat een moeilijke tijd op me staat te wachten,

maar met al die mensen die me steunen,

weet ik op wie ik kan leunen,

van wie ik liefde kan verwachten.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

25 Feb 2020

3 Jan 2020

23 Dec 2019

25 Mar 2019

Please reload

Archief
Please reload

© 2019 Moving Inside Out

Algemene voorwaarden